По 4 години на МоиРецепти, конечно дојдов до уште еден поголем јубилеј. Првиот јубилеј ми беше 100 рецепти, за тоа славје ги подготвив чварките, сега за 200, мислам дека е фер да надополниме со домашна ракија :D
Ќе си кажам дека преубаво ми е дружењето тука. Стекнав многу пријатели со кои разменувам искуства, учам, се смеам, на цела среќа никогаш не сме се скарале. Изгледа ние што готвиме и јадеме сме помалку нервозни :D
Темите на разговор не ни се секогаш рецепти, прашаци за пециво и квасец, се зближивме многу повеќе. Заедно сме и во добро и во зло, како поддршка и како некој со кој што сакаме среќата да си ја поделиме... а се почна толку обично со миксер, рерна и фотографија.... <3 
Ви благодарам на сите за се'. За вниманието, за коментарите, за тоа што толку многу се радувате на секоја моја среќа, тоа е убавината, едноставноста :)
Им благодарам и на МоиРецепти што ја смислија оваа убавина и што толку вредно работат да ја одржат <3
Од кога се изнаплакав, да си почнам со рецептот :D 

За секоја добра ракија потребно е внимание и хигиена. Да се добие домашна ракија е потребно долго време, големи садови и најважното казан за ракија (казан за дестилирање).  
Потребни работи за подготовка на ракија
- големи буриња, пластични или дрвени за складирање на овошјето (комиње) од кое ќе се прави ракија 
- казан за ракија
- дрва за печење на ракијата
-  садови за складирање на ракијата
- мерач за степени (градуси) на ракија
(прикажани на дополнителни фотографии)
Потребни продукти:
- овошје

Начин на подготовка:
Овошјето се складира во бурињата. Пожелно е да се разгмечи, исецка или испресува и да се остави да ферментира. Ферментацијата трае околу три недели, во зависност од температурата. Доколку е потопло, ќе ферментира побрзо. Пожелно е да се остават бурињата на поладно, подрум или сл, за ферментацијата да е побавна и постабилна. Потребно е на неколку дена да се промешува комињето.
По истекот на тие три недели, комињето е спремно за печење.
Се става комињето во казанот за печење (на фотографиите бакарниот), но не до врв. Треба да се остави простор за кога ќе почне да врие, да има простор да не претекува.
Долниот дел од казанот (ложиштето) постојано се ложи со дрва на не премногу висока температура. Доволно е постојано да има тивок оган, не смее нагло да зоврие и силно да врие. Испарувањето од комињето преку цевката на капакот (дополнителни фотографии) се пренесува низ бурето за ладење, кондензира и истекува низ отворот. На дополнителните фотографии е прикажано со колкав млаз треба да истекува ракијата. Пожелно и поубаво е да капе полека, да не тече во млазови.
Првите 5% од добиената ракија се тргаат на страна (фрлаат или чуваат за други потреби, но не за пиење). Тоа е метил алкохол, многу штетен по здравјето. Третиот дел е оној кој може да ги даде непожелните вкусови (шмекови) на ракијата. Средниoт дел од протечената ракија е срцевината, оној кој што ни треба.
Се собира ракијата во садови и се складира.
Доколку сакате ракијата може да биде и препек т.е целата добиена ракија се сипа уште еднаш во казанот и се пече повторно. Препекот е поквалитетна ракија, чист дестилат.
Во однос на начинот на подготовка тоа е објаснувањето. Личи лесно, но деталите ја прават магијата :)

Детали:
- Ракија се прави од секое ЗРЕЛО или уште подобро ПРЕЗРЕАНО овошје. Пожелно е овошјето да е богато со шеќер (сливи, грозје, јаболки, круши, дудинки...) Од овошја кои содржат повеќе шеќер се добива повеќе ракија. На пример од 100л комиње од грозје се добива 20-25 л ракија, а од 100л комиње од круши/дуњи се добива окулу 3 литри ракија.
- Овошјето се складира во чисти буриња. Не е пожелно бурињата да имаат попримено мириси или да не се убаво измиени. Постојат големи пластични вреќи за една употреба кои се за таа намена и се најдобра опција за скалдирање во кое било буре (пластично или метално). И покрај тоа што ќе има кеса во бурето и овошјето ќе се сипа во кесата, бурето треба да е чисто. Од ваквите работи, најмногу хигиената, зависи убавиот шмек на ракијата. Не смее да се дозволи овошјето да мувлоса или да скисне. Тоа се контролира со добра ферментација. Во горниот дел се создава природна кора, која што не дозволува воздух да влегува во комињето и ја контролира ферментацијата. По мешањето за кратко време кората повторно се создава.  За да бидеме сигурни дека целосно ферментирало овошјето, по истекот на трите недели, врз кората на овошјето се сипа пепел со дебелина од окулу 2 см, убаво да се прекрие целата површина и така се остава уште две недели. Пепелот се сипа за да го спречи влез на воздух во комњето и пепелот ќе ја намали, избалансира, киселоста на комињето. Од кога ќе се сипе пепелот, комињето веќе не се меша. 
- Казанот за печење ракија најчесто е бакарен. Постојат казани со најразлични големини. Најчесто се од 80 до 120 литри. Најважната работа е да биде идеално чист. Пред печење на ракија се чисти детално, да светне, но иста е постапката и по секој завршен испечен казан ракија. Значи, се чисти казанот, се пече ракија, комињето се вади, казанот детално се мие и се става нова тура комиње за печење. Се чисти бидејки патината на бакарот е опасна и бидејки нечистите делови на казанот лесно го загоруваат комињето и даваат лош шмек на ракијата.
Казанот од кога ќе се наполни со комиње, се затвара и капакот со казанот се лепат со тесто (брашно и вода или трици и вода), да нема испарување кон надвор, туку целото испарување да се насочи кон цевката и садот за кондензирање.
- Сите предходни постапки ќе бидат залудни, ако не се постапи како што треба на крај. При печењето на еден казан ракија, се' што истекува како дестилат се дели на три дела.  Првиот дел е метил алкохол. Тоа се окулу 5% од вкупната течност која ќе истече од комињето. За ракија од грозје, 5% е од прилика 1 литро кое што треба да се тргне на страна и да не се пие. Може да се користи да дезинфекција на предмети, бришење прозори (по нашки де) и сл, но да не се пие и да не се мачка по кожа. Првиот дел, тие 5% народно се викаат ПРВЕНЕЦ. За да бидете сигурни дека првенецот завршил е со пробување со прст. Под млазот каде што истекува ракијата се става прст, прстот се става на јазик, блиску до грло. Доколку пецка, пече, првенецот уште тече.  Првенецот се собира во мал сад или чаша, бидејки  е мала количина која многумина ја фрлаат веднаш.
За вториот дел од ракијата, по народот позната како СРЦЕВИНАТА се става голем сад. Садот како што веќе нагласив мора да биде чист. Срцевинате е најважниот дел од ракијата, со најубавите шмекови.  За да знаеме до кога да ја собираме срцевината користиме мерен инструмент кој мери процените на алкохол. Додека ракијата тече ставаме мало чашче да се наполни, мериме процент на алкохол со интрументот и доколку е окулу 50% тоа е крајот на срцевината. Стручно се смета дека најквалитетна ракија (срцевина) е меѓу 58% и 68% и подоцна се разредува со дестилирана вода до јачина по желба и вкус. Јачината на ракијата е прашање на вкус и зависи од тој што ја прави. Ние дома сакаме помека ракија, па нашата е окулу 45%, но сепак подобро е да се извади појака ракија и да се разреди со дестилирана вода. Како и за првенецот, така и за срцевината МОРА да се пробува постојано за да се дотера на вкус, да се избере подобар вкус. Овој пат тоа се прави со чашки ракија и голтки, не со мала количина на јазик. Во оној момент кога ќе забележите дека ракијата во последната наполнета чашка не е исто убава како првата контролна чашка, срцевината завршила со течење. 
Третиот дел е слаба и неквалитетна ракија,народски позната како ПАТОКА. Патоката може да се собере во друг сад и да се препече. Постапката за препек е потполно иста како и печењето ракија од комиње. Патоката се собира се додека истекува дестилат со јачина од 5%. Штом падне под 5 % алкохол во дестилатот се престанува со собирање, печењето на ракија завршува.
За вкусови не се дискутира, затоа треба да се пробува. Инструментот е за помош, но не и основно средство за одредување на вкус на ракијата.
- Ракијата што се добива е бела, проѕирна. Најдобро е ракијата да е одлежана една година за да може убаво да се почувствуваат шмековите и да спадне малку жестината на самата ракија. 
Доколку сакате ракијата да е обоена во садот во кој што ја складирате додадете стапчиња (дрвца без кора) од даб, цреша, дудинка или модра слива. Дрвцата треба да стојат до постигнување на саканата боја. Бојата на ракијата на главната фотографија е добиена со дрвца од слива џанка.

Тоа е тоа. Правењето домашна ракија бара многу време, посветеност, внимание, трпение, хигиена и е долг процес од почетокот до крајот. Резултатот сите го знаеме, МЕРАК :)

Фотографиите во овој рецепт се авторски фотографии.

Лиценца: Сите права се задржани